
ลิเวอร์พูลของกุนซืออันโดนี่ อิราโอล่า กำลังเผชิญภาพลักษณ์ที่ชัดเจนระหว่างผลงานเกมเหย้ากับเกมเยือน โดยเฉพาะเมื่อลงเล่นที่แอนฟิลด์ซึ่งฟอร์มยังไม่ไหลลื่นเท่าที่ควร ส่วนหนึ่งมาจากโปรแกรมในบ้านที่หนักหน่วง รวมถึงการเจอทั้งอาร์เซน่อลและแมนเชสเตอร์ ซิตี้ ซึ่งเป็นบททดสอบระดับสูงของทีมตลอดช่วงที่ผ่านมา
อย่างไรก็ตาม ความพ่ายแพ้ต่อสองทีมแถวหน้าของลีกไม่ได้สะท้อนเพียงปัญหา แต่ยังตอกย้ำจุดแข็งของลิเวอร์พูลในยุคอิราโอล่าได้ด้วย เกมกับแมนฯ ซิตี้ ทีมต้องลงเล่นโดยขุมกำลังไม่สมบูรณ์แต่ยังรับมือได้อย่างสูสีจนกระทั่งไรอัน กราเฟนแบร์กโดนใบแดง ขณะที่แท็กติกของทีมยังทำงานได้ดีไม่ว่าจะส่งใครลงสนาม และนักเตะอย่างบิคตอร์ มูนญอซ กับลูอิส คูมาส ก็แสดงให้เห็นว่าพวกเขาเหมาะกับระบบนี้ แม้จะไม่ใช่ตัวเลือกแรกในวันที่กำลังหลักพร้อมก็ตาม ส่วนเกมกับอาร์เซน่อล แม้สถิติยิงเข้ากรอบจะดูน่ากังวล แต่ลิเวอร์พูลมีโอกาสจบสกอร์ภายในกรอบเขตโทษถึง 14 ครั้ง มากกว่าคู่แข่งที่มีเพียง 6 ครั้ง เพียงแต่จุดอ่อนในแนวรับทำให้พลาดผลการแข่งขันที่ควรได้
อีกปัจจัยสำคัญคือแนวโน้มการเล่นของลิเวอร์พูลเมื่อมีบอลมากกว่าเดิมที่แอนฟิลด์ ซึ่งอาจไม่ใช่จุดที่ทีมถนัดที่สุด เพราะอิราโอล่าถูกมองว่าโดดเด่นกับฟุตบอลจังหวะเปลี่ยนเร็วและพื้นที่เปิดมากกว่าการบุกใส่บล็อกเกมรับลึก ค่าเฉลี่ยการครองบอลของลิเวอร์พูลในฤดูกาลนี้อยู่ที่ 53 เปอร์เซ็นต์ ซึ่งต่ำที่สุดนับตั้งแต่ฤดูกาล 2014/15 และสะท้อนว่าทีมยังต้องหาวิธีเปลี่ยนการครองบอลให้กลายเป็นความได้เปรียบในพื้นที่สุดท้ายให้ได้ หากทำไม่ได้ก็ยากที่จะเก็บชัยชนะต่อเนื่องในบ้าน โดยเฉพาะเมื่อคู่แข่งมักถอยลงไปตั้งรับแน่นรอจังหวะสวนกลับ ซึ่งเกมแดงเดือดกับแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด ในวันอาทิตย์ที่ 22 พฤศจิกายนนี้ จะเป็นบทพิสูจน์สำคัญว่าอิราโอล่าจะแก้ปัญหานี้ได้หรือไม่